Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Ευρώ vs Δραχμή… σημειώσατε διπλό???


   Πρόσφατα ακούμε ολοένα και περισσότερο να γίνεται λόγος για επιστροφή στο παλιό μας νόμισμα, τη δραχμή, εξοστρακίζοντας μας από τη ζώνη του Ευρώ για τα δημοσιονομικά μας παραπτώματα.

   Αρχικά, με τρόμο ομολογουμένως, παρατήρησα αρκετό κόσμο να είναι θετικός σε αυτή την προοπτική… και είναι κυρίως από δυο κοινωνικές ομάδες, τους ρομαντικούς και τους έχοντες πάγια συμφέροντα από το υπάρχον σύστημα. Για τους δεύτερους έχουμε μιλήσει σε παλαιότερες αναρτήσεις, δε θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά. Απλά η Ελλάδα δεν τους ανήκει και πρέπει να το πάρουν απόφαση.

   Τι σημαίνει πρακτικά επιστροφή στη δραχμή; Ποιο θα είναι το οριακό σημείο ώστε να μην υπάρχει επιστροφή; Πως αυτό θα επηρεάσει την καθημερινότητα μας;

   Για να βγούμε από το Ευρώ θα πρέπει να χρεοκοπήσουμε. Όταν μια χώρα δηλώσει χρεοκοπία, ουσιαστικά δηλώνει αδυναμία να πληρώσει αυτά που οφείλει. Τότε γίνεται αναδιαπραγμάτευση του χρέους, αλλά με πολύ σκληρούς όρους για την χώρα, που επιβάλλονται από τους δανειστές συνήθως μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

   Αυτό πρακτικά μπορεί να μεταφράζεται σε απολύσεις, δραστική περικοπή μισθών - συντάξεων, μείωση κοινωνικών παροχών (σας θυμίζουν κάτι ως εδώ???), περιορισμό αναλήψεων από τις τράπεζες, κλείσιμο ή και κρατικοποίηση τραπεζών, κρίσιμη έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, αδυναμία αποπληρωμής δανείων από ιδιώτες και επιχειρήσεις, περιορισμό εισαγωγών μέχρι έλλειψη βασικών αγαθών.

   Στο χειρότερο σενάριο υπάρχει η πιθανότητα να βρεθούμε εκτός Ευρώ, να γυρίσουμε στις δραχμές και να γίνει πολύ μεγάλη υποτίμηση της «νέας» δραχμής! Από την ισοτιμία 1€ = 340,75 δραχμές, θα έχουμε κάποιο πολλαπλάσιο που δεν το γνωρίζουμε με ακρίβεια… απλά φανταστείτε ότι

·         Τα χρήματα μας θα χάσουν την αξία τους, καθότι με το να τυπώσουμε νέα χρήματα για να καλύψουμε τις ταμειακές μας ανάγκες θα εκτοξευθεί ο πληθωρισμός στα ύψη

·         Αντίστοιχα, ανάλογα με το πολλαπλάσιο της νέας ισοτιμίας θα πολλαπλασιαστεί και το εξωτερικό χρέος της χώρας μας

·         Οι εισαγωγές θα γίνουν πολύ ακριβές με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να εισάγουμε, όχι μόνο είδη πολυτελείας, αλλά και βασικά όπως πετρέλαιο και πρώτες ύλες

·         Οι τιμές των εισαγόμενων ειδών θα αυξηθούν τόσο πολύ που οι περισσότεροι δε θα έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν. Και εντάξει αν είναι τσίχλες, αν όμως είναι φάρμακα…?

·         Θα υπάρξει πολύ μεγάλη εκροή κεφαλαίων από τη χώρα μας με αποτέλεσμα η υπό-χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, του μόνου υγιούς και παραγωγικού τομέα της Ελλάδας. Συνέπεια θα είναι να κλείσουν ακόμα περισσότερες επιχειρήσεις και να υπάρχει δραματική αύξηση της ανεργίας

·         Η κοινωνικοπολιτική κατάσταση θα παραμείνει ίδια… όσοι τρώγανε θα εξακολουθήσουν να τρώνε, μάλιστα ανενόχλητοι στα τσιφλίκια τους

·         Ίσως το βασικότερο απ’ όλα όμως να είναι το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Για να βγούμε πάλι στις διεθνείς χρηματαγορές και να δανειζόμαστε σε λογικά επιτόκια θα περάσει πολύς καιρός… και θα είναι δύσκολος ο καιρός αυτός

Θέλει κανείς οτιδήποτε από τα παραπάνω; Θέλει κανείς μία Ελλάδα με αυτές τις προδιαγραφές για την επόμενη γενιά; Ο δρόμος του Ευρώ αποτελεί μονόδρομο και όλα τα κομματικά παρακλάδια μέσω των καναλιών καλά θα κάνουν να εξαφανιστούν!

1 σχόλιο:

  1. Δεν νομίζω ότι συμβαίνει κάτι διαφορετικό αυτή τη στιγμή. Τεράστια κεφάλαια έχουν φύγει στο εξωτερικό περισσότερα από 120δις ευρώ τα τελευταία χρόνια. Οι τράπεζες έχουν μειώσει την προσφορά δανείων τουλάχιστον 3% το χρόνο, οι επιχειρήσεις έχουν περιορίσει τις δραστηριότητες λόγω έλλειψης ρευστότητος ή χρεοκοπίας το κράτος έχει κάνει παύση πληρωμών στο εσωτερικό τουλάχιστο τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και όχι μόνο προς προμηθευτές αλλά και προς μισθωτούς ενώ από την άλλη μεριά με την υψηλή φορολογία απομυζά από την αγορά και τα ελάχιστα διαθέσιμα μετρητά για να πληρώσει τοκοχρεολύσια δηλαδή να αφαιρέσει ρευστότητα από την αγορά τροφοδοτώντας έναν αέναο φούλο κύκλο. Αν είναι να παραμένουμε στην αγορά για πέρνουμε δάνεια με μεγαλύτερο επιτόκιο για να ξεχρεώνουμε παλαιότερα δάνεια μήπως θα ήταν καλύτερα να μη μας δανείζουν οι αγορές? Την εναλλακτική, να μην είναι διαθέσιμο το εθνικό νόμισμα στην διεθνή αγορά ώστε να μην υποκύπτει σε κερδοσκοπικά παιχνίδια και υποτιμήσεις την έχουμε σκεφτεί? Από την άλλη αν είναι να μην μπορώ να θρέψω τα παιδιά μου θα προτιμήσω να μην μπορώ να αγοράσω εισαγώμενο αυτοκίνητο ή ντομάτα Βελγίου, όσο για τα φάρμακα μικρή επίπτωση θα έχει στο αποτέλεσμα αφού με τις περικοπές και τις καταστροφές των ταμείων που συμβαίνουν σήμερα, δεν θα μπορούμε να τα αγοράζουμε ούτως ή άλλως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή