Σοφόν το σαφές

   Αυτό είχε πει ο μεγάλος τραγικός Ευριπίδης που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. Σχεδόν 2500 χρόνια μετά, η χώρα μας πλέει σε πελάγη παραπλάνησης της δημόσιας συνείδησης με τη πολιτική σκηνή του τόπου να έχει μετατραπεί σε τραγικό θίασο που τάζει τα πάντα. Πόσο μάλλον όχι στο παρά πέντε της χρεοκοπίας αλλά στο και ένα!

   Σε συνέχεια, ένας μεγάλος γαλλοελβετός φιλόσοφος κατά την Αναγέννηση, ο Ρουσσώ είχε πει στο κοινωνικό συμβόλαιο πως οι προθέσεις ενός λαού είναι πάντα αγνές. Από εκεί εξάλλου πηγάζει και η δημοκρατία. Αλλά όμως ο λαός μπορεί εύκολα να παραπλανηθεί.

   Σε συνδυασμό των δυο παραπάνω γνωμικών και με τις εκλογές να πλησιάζουν, θα ήταν λογικό και φρόνιμο κάθε πολιτική παράταξη αντί να τάζει τον ουρανό με τ' άστρα να πει πραγματικά πόσο διαφορετικές λύσεις έχει, εντός ή εκτός Ευρώ, αλλά και με τι συνέπειες. Και στο σημείο αυτό που είμαστε, οι συνέπειες είναι αρνητικές όποιο δρόμο και να ακολουθήσουμε.

   Είναι πραγματικά τα πράγματα τόσο απλά; Ποιος και γιατί να μην ήθελε να διανύσει τον εύκολο δρόμο ανακηρύσσοντας τον εαυτό του Ευεργέτη ή ακόμα και Σωτήρα της Ελλάδας; Μήπως τα δύσκολα δεν τα έχουμε δει ακόμα;

   Η μόνη αλήθεια είναι ότι αυτός που θα εκλεγεί θα πρέπει να διαπραγματευθεί νέο κούρεμα του δημοσίου χρέους. Και αυτό θα πρέπει να γίνει σύντομα. Γιατί όμως;

   Η απάντηση είναι πως για να είναι βιώσιμο ένα δημόσιο χρέος και το κράτος να μπορεί να το εξυπηρετήσει, δεν πρέπει να ξεπερνά το 4% του ΑΕΠ. Οπότε εφόσον δε μπορούμε να αυξήσουμε το ΑΕΠ καθώς διανύουμε το 5ο συνεχόμενο έτος ύφεσης, ένα νέο κούρεμα θα είναι πολύ σύντομα προ των πυλών.

   Μπροστά σε όλο αυτό το Γολγοθά, η συμμετοχή είναι απαραίτητη και εκφράζει την υπέρτατη δημοκρατική πράξη, άσχετα με το τι πιστεύει ο κάθε ένας από εμάς. Λευκά ψηφοδέλτια δε μετράνε πλέον με εκλογικό νόμο του 2005 οπότε ας σκεφτεί συνειδητά ο καθένας μας τι τον εκφράζει περισσότερο, τόσο σαν άτομο αλλά και ως κοινωνικό σύνολο. 

Ανταγωνιστικότητα: Που θα φτάσει ο μισθός μας;

   Ακούμε κάθε απόγευμα στα δελτία των 8 ότι πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί και ότι εδώ και πολλά χρόνια ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας. 

   Ανταγωνιστικότητα σημαίνει να έχουμε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον ελκυστικό για επενδύσεις και προϊόντα τα οποία να εξάγουμε σε ανταγωνιστική τιμή και ποιότητα με τα ξένα. Να ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας είναι η πιστωτική επέκταση, δηλαδή το τι χρωστάμε ως ιδιώτες και ως χώρα γενικότερα. Γνωρίζουμε πως η εποχή των διακοποδανείων έχει παρέλθει οριστικά, γιατί όμως πρέπει να μειωθεί ο μισθός μας; Πως αυτός επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα μας;

   Είναι αξιοσημείωτο που και που να επισκέπτεστε τη σελίδα της eurostat ώστε να συγκρίνετε επιδόσεις των χωρών μελών της ΕΕ με τη δική μας. Αυτό το benchmarking, δηλαδή η σύγκριση σε μεγέθη ανάλογα και ομογενοποιημένα μας δίνει πολλά χρήσιμα συμπεράσματα.

   Στο πρώτο γράφημα βλέπουμε πως ήδη έχουμε μειωμένο κόστος εργασίας. Παρόλα αυτά, δεν έχει βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα μας και διανύουμε ήδη το πέμπτο συνεχόμενο έτος ύφεσης. 

 

   Στο παραπάνω γράφημα βλέπουμε τις ώρες εργασίας ανά εβδομάδα σε επαγγέλματα πλήρους απασχόλησης. Εύκολα μπορούμε να δούμε ότι κατά μέσο όρο εργαζόμαστε πολύ περισσότερο από τους βόρειους εταίρους μας, οι οποίοι μας θεωρούν τεμπέληδες. Οπότε σίγουρα κάτι άλλο έχει καταλυτικό ρόλο στην ανταγωνιστικότητα μας, τι είναι όμως αυτό;

   Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε την αποδοτικότητα για κάθε ώρα εργασίας. Σε αυτό λοιπόν το γράφημα κρύβεται και όλη η αλήθεια. Ενώ εργαζόμαστε περισσότερες ώρες είμαστε λιγότερο αποτελεσματικοί ακόμα και από τους νότιους γείτονες μας που είναι σε παρόμοια θέση με εμάς. 

   Αν και το κράτος με την εκάστοτε κυβέρνηση έχει δημιουργήσει πολλές ιστοσελίδες, όπως το invest in Greece και ανταγωνιστικότητα, πρακτικά βλέπουμε ότι λείπει ένα Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης, στο οποίο να μπορούμε να παράγουμε και να εξάγουμε προϊόντα με ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

   Δεύτερον, όπως έχουμε πει και σε προηγούμενη ανάρτηση, είναι υψίστης σημασίας να προτιμούμε ελληνικά προϊόντα αντί για αντίστοιχα ξένα στα ράφια των super markets. Κάθε ευρώ που μένει εντός Ελλάδας έχει σημασία. Η μείωση των μισθών έχει σκοπό να κλείσει η ψαλίδα του εμπορικού ισοζυγίου και όχι να γίνουμε ανταγωνιστικοί και να παράγουμε φθηνά προϊόντα. Έχει σχέση μόνο με την αγοραστική μας δύναμη και τη μείωση των εισαγωγών.

   Γι' αυτό το λόγο, η πάγια θέση του blog είναι: Επιμένουμε Ελληνικά...

Stagflation! Τι είναι και πως μας επηρεάζει;

   Ελληνιστί ονομάζεται στασιμοπληθωρισμός. Είναι η κατάσταση στην οποία έχουμε πληθωρισμό, δηλαδή αύξηση των τιμών με ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας. Αυτά τα δύο μεγέθη έχουν αρνητική σχέση. Γιατί όμως αυτό που συμβαίνει είναι παράδοξο;

   Η αρνητική αυτή σχέση μπορεί να γίνει αντιληπτή, αν αναλογιστούμε ότι σε περιπτώσεις που υπάρχει υπερβάλλουσα ζήτηση στην οικονομία (δηλαδή η ζήτηση είναι μεγαλύτερη της προσφοράς) υπάρχει και αύξηση του επιπέδου των τιμών (πληθωρισμός). Επίσης, όσο αυξάνει η συνολική ζήτηση της οικονομίας και συνεπώς αυξάνουν οι τιμές, υπάρχει κίνητρο για αύξηση της παραγωγής και κατ’ επέκταση μειώνεται το ποσοστό ανεργίας. Αντίθετα όσο μειώνεται η συνολική ζήτηση της οικονομίας, μειώνονται και οι τιμές και παύει να υπάρχει κίνητρο αυξημένης παραγωγής, με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας.

   Ο στασιμοπληθωρισμός εμφανίζεται όταν το κόστος επένδυσης αυξάνεται, ώστε να διαχέεται στην αγορά, δημιουργώντας πληθωρισμό. Ταυτόχρονα, αποτρέπει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν περαιτέρω, άρα δεν αυξάνεται η αύξηση της προσφοράς αγαθών όπως προβλέπει ο νόμος της προσφοράς. Σε χειρότερη περίπτωση αντί για νέες επενδύσεις κλείνουν μερικές επιχειρήσεις, ώστε να αυξάνεται η ανεργία.

Σύμφωνα με κάποιες οικονομικές θεωρίες υπάρχουν δύο λόγοι που μπορούν να προκαλέσουν στασιμοπληθωρισμό. Και με τους δύο τρόπους αυξάνεται το κόστος της επένδυσης. 

   Ο πρώτος είναι η ολιγοπωλιακή ή μονοπωλιακή οργάνωση της οικονομίας, ώστε να έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν στην αγορά μεγαλύτερες τιμές, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανατιμήσεις του πετρελαίου όπως επίσης και πολυεθνικές εταιρίες που εφαρμόζουν το λεγόμενο transfer pricing. 

   Ο άλλος λόγος είναι η αύξηση των μισθών που μπορούν να επιβάλλουν εργατικά συνδικάτα. Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση ο στασιμοπληθωρισμός οφείλεται γενικά σε διαστρέβλωση της οικονομίας που επιβάλλεται για ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων.

Αυτή η διαστρέβλωση είναι και η βασική αιτία για το σημερινό μας χάος. Χρειαζόμαστε εξυγίανση και μάλιστα το μαχαίρι να φτάσει στο κόκκαλο. Είτε σε ευρώ είτε νέα δραχμή, ο δρόμος είναι ένας και έχει αργήσει 35 χρόνια!

Το brand που λέγεται Ελλάδα

   Η κρίση έχει επηρεάσει όλους μας. Δυστυχώς όμως εκτός από τα οικονομικά που κάποια μέρα θα ισοσκελιστούν με τον εύκολο ή το δύσκολο τρόπο, υπάρχει έλλειμμα αξιοπιστίας. Το brand που λέγεται Ελλάδα και άλλοτε ήταν ελκυστικό στο εξωτερικό, τι είναι πλέον;

   Μου έκανε πραγματικά εντύπωση η ομιλία του Peter Οικονομίδη, ενός Έλληνα brand strategist που εργάζεται στην Αμερική. Το απόσπασμα της εκπομπής που θα δείτε παρακάτω είναι από την εκπομπή πρωταγωνιστές. Είναι μόνο 12 λεπτά, αξίζει να το δείτε.

   Πόσες φορές σας έχει τύχει να ακούσετε τη φράση "δε γίνεται" σε μία επαγγελματική σας σχέση; Νομίζω η εποχή στην οποία ζούμε μας έχει σπρώξει στην άλλη όχθη... πρέπει όλοι να δουλέψουμε πάνω στο "γίνεται"! 

Πού πάνε τα λεφτά του πακέτου της διάσωσης της Ελλάδας;

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στην «The Telegraph» ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής Ντάνιελ Τζον Χάναν αναφέρει: «Αναρωτιέστε γιατί η Ελλάδα είναι τόσο ανίκανη να ανακάμψει με τα χρήματα που της προσφέρονται;

Έτσι όπως αναφέρει ο Ντάνιελ Τζον Χάναν, κάτι το οποίο είναι απόλυτα ακριβές θα συμπληρώναμε εμείς, από το κάθε ευρώ που χορηγείται ως αρωγή στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να δαπανήσει για να στηρίξει την ανάπτυξη μόλις 19 λεπτά, ενώ τα υπόλοιπα 81 λεπτά του ευρώ δαπανώνται για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. «Δαπανώνται για τη διάσωση των τραπεζιτών και των ομολογιούχων από τις συνέπειες των δικών τους ατυχών επενδύσεων», όπως αναφέρει ο ευρωβουλευτής.

Συγκεκριμένα, από το κάθε ευρώ του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, 40 λεπτά του ευρώ καταλήγουν στα ταμεία των ξένων χρηματοπιστωτικών ομίλων που δάνεισαν την Ελλάδα, ενώ 23 λεπτά καταλήγουν στα ταμεία των ελληνικών τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών που κατέχουν ελληνικά ομόλογα. «Τέλος, 18 λεπτά από το ευρώ που προορίζεται για τη διάσωση της Ελλάδας καταλήγουν στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)».

Αξίζει να αναφέρουμε ότι κλείνοντας το σχόλιο του ο Χάναν αναφέρει ότι «γι' άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι οι φτωχοί σώζουν τους πλούσιους». Μάλλον μεγάλο δίκαιο έχει.

Πηγή: www.badmoney.gr